Prikkelbare vriendjes

Ik heb een verslaving, (wie niet?) en die is vrij prikkelbaar. Het is nog net geen uit de hand gelopen hobby geworden, ik kan me nog inhouden.  Het zijn cactussen, i love cactussen.

Oké en van vriendlief en zoonlief. Maar stiekem ook een beetje van cactussen. Nou dat stiekeme is er nu dan ook wel weer af.

Ik heb er inmiddels een paar verzameld, en daarmee een mooi tafereeltje op de salon tafel gecreëerd. En eigenlijk wil ik ook nog zo’n hele grote, maar die zijn zo duur.

Wat vind je er dan zo leuk aan? Nou A. ze hoeven helemaal niet zo veel water, groot pluspunt! Daarmee zijn het ook taaie dingen, want ze gaan niet zo snel dood en kunnen tegen een stootje. Heb je wel nodig met mij in de buurt.

En B. er zitten zoveel kleine mooie details op! Een dankbaar fotografie onderwerp om je camera weer wat beter on de knie te krijgen.

Vorige week moest ik met mijn spulletjes nog naar di papa in zijn zelfgemaakte fotografie studio. Deze week kon ik gewoon thuis experimenteren, want vriendlief had er ook een voor mij gebouwd. En kei simpel ook nog, een kartonnen doos beplakken met wit papier, een rolletje wit papier als achtergrond en een led lamp van de Action. Hulde!

Naar hartenlust kon ik mijn prikkelbare vriendjes dus fotograferen:

Maar de details zijn toch echt het mooiste:

En een paar heb ik omgezet in zwart wit, met heel veel helderheid. Geeft een artistiek effect!

 

Wat vind jij van Cactussen. Goud of fout? Ik ben benieuwd!

Liefs,

Joyce

Geef een reactie