• Home
  • /
  • Blog
  • /
  • Capture Memories | Grand Canyon

Capture Memories | Grand Canyon

Wellicht heb je vorige week mijn ”capture memories” gelezen over een foto van onze reis naar Canada. Ik heb een enorme database van foto’s, met bijbehorende herinneringen. En die wil ik met jullie delen! Iedere zondag plaats ik een nieuw berichtje hierover. Vandaag, een foto van Amerika!

In 2013 hebben wij onze eerste road trip gemaakt, door Amerika. Op slag verliefd, waren we. Het ultieme gevoel van vrijheid, mooie natuur en gewoon helemaal niets moeten. Ja van A naar B komen omdat je een hotel besproken hebt, maar verder? Niets, heerlijk!

Vanaf toen is mij ook duidelijk geworden dat ik voortaan alleen nog maar road trips wil maken. Niet de hele week in een hotel, ik wil dingen zien van een land. Herinneringen maken, cultuur opsnuiven, en heel veel foto’s maken. Afgelopen jaar zijn we naar Tenerife geweest, 10 dagen in een hotel. Na 4 dagen was ik dat al moe, dus het voornemen is nu om niet langer dan 5 dagen in een zelfde hotel te blijven zitten. 🙂

Maar goed, back to Amerika.. Deze foto is gemaakt toen we vanuit de Grand Canyon richting Monument Valley gingen. De dag ervoor hadden we gehiked in de Grand Canyon. Enorm zwaar, ik had van te voren ”getraind” dacht ik…. Viel vies tegen. Voor de 5 km stond 4 uur in de brochure, grapje zeker? 5 km daar loop je toch een uurtje over? Uhm ja op een vlakke weg wel, maar niet in de Grand Canyon. En wij eitjes gingen natuurlijk op een niet zo gunstig tijdstip wandelen. Uiteindelijk hebben we het overleefd, er 4 uurtjes over gedaan, en gingen we dus de volgende dag weer verder met de road trip. Met royale spierpijn, dat dan weer wel. Ik reed het eerste stuk. Je rijd dan langs de Canyon af, en bij de eerste stop zagen we dit autootje liggen. De foto moest gemaakt worden!

Omdat dit de eerste stop was na een uurtje of anderhalf, of twee rijden met spierpijn, kwam ik dus praktisch de auto niet uit. Mijn bovenbenen waren helemaal verzuurd.
Gelukkig stond de rest van de dag alleen maar auto rijden op het programma, wat in Amerika zeker geen straf is.

Wat ik wel heel grappig vond, is dat in mijn hoofd de Grand Canyon er zo uit zag. Gewoon een enorme spleet in de grond. Dat is het in principe ook, als je op een paar KM hoogte kijkt.  Dichter bij de Canyon ziet het er heel anders uit:

Detail: De wandelroute die wij gelopen hebben ging veeeeel verder dan het stukje wat wij gedaan hebben. Je kon namelijk helemaal tot onder lopen, OF tot het puntje op de rots daar in het midden. Zie je m? Helemaal tot onder lopen was een dag tocht, en je moest dan onder overnachten in een tentje om de volgende dag pas weer naar boven te gaan. Anders is het te intensief, zelfs voor de getrainde wandelaars.

De rest van de reis waren een en al hoogtepunten met veel fotogenieke momentjes. Erg jammer is, dat ik toen mijn spiegelreflex nog niet had. Daarom zou ik echt graag nog een keer terug willen!

Liefs, Joyce

 

p.s Wil je op de hoogte blijven van mijn blog? Volg me dan op Facebook! En wil je nog meer toffe foto’s zien? volg me dan op Instagram!

Geef een reactie